Deze website maakt gebruikt van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Klik op "OK" om cookies te accepteren, of op "Weigeren" om de cookies te weigeren.
login
european commission
Rosanne

MIJN 'TWEELINGPIET'

Yess, Sinterklaas is weer in het land. Voor alle kinderen in Nederland een spannende tijd. Ook voor de kinderen in mijn stageklas is het de mooiste tijd van het jaar. In de ochtend komen er al drie vrolijke meiden op me af om te vertellen wat ze in hun schoen hebben gekregen. Zij weten nog niet wat ik die dag van plan ben…

Want de rekenles van deze mooie dag ging natuurlijk net even anders dan normaal. Vandaag kwam er een speciaal iemand op bezoek, namelijk mijn "tweelingzus". Zij was vroeger meegenomen in de zak naar Spanje. Ze was namelijk nooit lief voor mijn papa en mama. Zelfs niet tegen onze liefste juf op school. Terwijl ik dit verhaal aan het vertellen ben zie ik 30 gezichten met grote ogen me aan te kijken. Een meisje steekt haar vinger op en vraagt: “juf, moet ze nu voor altijd in Spanje blijven?” Ik vertel het meisje dat het dit jaar dus heel speciaal was, want tijdens de intocht in Volendam kwam er een vrolijke piet van de boot af rennen. Dat was niet zomaar een piet, dat was mijn zus! De kinderen begonnen te juichen. Ik begin te lachen en vertel de kinderen dat ik mijn lieve pietenzus zover heb gekregen om mee te komen naar school. De kinderen begonnen gelijk met elkaar te overleggen. Waar was die piet dan? Waar hadden ze die piet kunnen zien? Mochten ze nu gaan zoeken? Ik vertelde de kinderen dat ik de piet wel even ging halen. Ik liep de klas uit zette een pruik en een pet op en daarna huppel ik vrolijk terug de klas in. De kinderen geloofden hun ogen niet!  Samen gingen we schoenen vullen met vijf pepernoten. Een start voor de tafel van vijf. De kinderen wisten niet wat hen overkwam. De juf had een pietenzus! Even later verliet deze vrolijke piet het lokaal en kwam weer terug als juf. En de kinderen waren laaiend enthousiast over die lieve pietenzus van mij! Natuurlijk was ik niet zo slim en stak de veer van de muts ietsjes uit het dikke vest wat ik aan had. Kinderen beginnen te lachen! Het was dus allemaal een grapje van de juf!

Maar het goede nieuw is, dat deze groep vier de tafel van vijf nu helemaal uit het hoofd kent, door wat hulp van een pruik en een muts! Haha, wat is Sinterklaas toch een leuke tijd van het jaar!


Terug