Deze website maakt gebruikt van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Klik op "OK" om cookies te accepteren, of op "Weigeren" om de cookies te weigeren.
login
european commission
Rosanne

DE LEESCLUB VAN MARCEL

Marcel is nu al twee jaar mijn docent Nederlands. Een man vol passie en ik ben dol op zijn begin van de les. Het klinkt misschien raar, maar hij start meestal met een stukje voorlezen. Ik voel me dan weer even kind. Dat kleine geluksmomentje maakt meestal mijn hele dag weer goed. Wat ik speciaal vind aan Marcel is dat hij altijd vol passie over het onderwijs spreekt, hij wil zijn studenten iets meegeven. Zo ontstond ook de leesclub.

Het begon met een boekpresentatie van twee medestudenten. Een presentatie over “Anne Frank, een boek dat je moet lezen als (beginnend) leerkracht”. Na afloop bespraken we het boek en kwamen we erachter dat veel studenten dit nog niet gelezen hadden. Ook Marcel had dit boek, tot mijn grote verbazing, nog niet gelezen. Zo ontstond zijn idee voor de leesclub. Een enthousiast bericht verstuurde hij naar alle tweedejaars studenten in Amsterdam. In de mail stond dat hij een kleine bijeenkomst (met appeltaart) wilde organiseren over het boek Anne Frank. Voor die appeltaart wilden de meesten dat boek wel lezen, maar natuurlijk ook omdat het best belangrijk is dat je als juf of meester Anne Frank hebt gelezen.

Enthousiast begon iedereen aan het boek en vandaag was dan de grote dag. Ik denk dat het zelfs een hoogtepuntje van het jaar was. De laatste echte lesdag en de leesclub. Een aantal fanatiekelingen stapte het lokaal binnen. Marcel opende de leesclub met het uitdelen van de zelfgebakken appeltaart. Onder het genot van dit lekkers deelden we onze ervaringen over het boek. Wat was het pakkend en wat was het bijzonder. Anne was opgesloten en kende geen vrijheid. Het enige daglicht dat ze kreeg was via het dakraam op zolder. We spraken er zeker een uur over.

Na afloop reed ik naar huis. Denkend aan de leesclub van vandaag. Mooie dingen waren daar gezegd. Wat zijn wij toch gezegend om vrij te zijn. Ik loop langs een drukke weg en zie een dood vogeltje, zijn vrijheid was afgenomen. Arm beestje, maar ondanks dit arme beestje kreeg ik een grote glimlach op mijn gezicht. Wij zijn vrij en mogen dagelijks genieten van al deze vrijheden. En oh ja, nog maar een aantal toetsen en verslagen en dan is het alweer vakantie!


Terug