Deze website maakt gebruikt van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Klik op "OK" om cookies te accepteren, of op "Weigeren" om de cookies te weigeren.
login
european commission
Milou

Later word ik juf!

Al vanaf kinds af aan riep ik dat ik later juf wilde worden. Iedereen om mij heen zag dat ook wel echt gebeuren. Ik had thuis ook een whiteboard waar ik samen met mijn vriendjes en vriendinnetjes ‘schooltje’ mee ging spelen. Als groep-8-leerling vond ik het leuk om andere leerlingen iets uit te leggen of bij de kleuters een handje te helpen. Na groep 8 ging ik naar het VWO. Ik was niet echt meer bezig met wat ik later wilde worden. Totdat mijn middelbare school begon over vervolgopleidingen. Ik had oprecht geen idee wat ik wilde doen. Mijn idee van vroeger dat ik juf wilde worden kwam wel weer boven. Maar ja, als ik klaar zou zijn had ik mijn vwo-diploma. Moest ik dan wel juf worden? Pabo is een hbo-opleiding. Is dat niet zonde? Al snel dacht ik: ‘Nee Milou, die gedachte is belachelijk. Het hbo is ook mega goed’.

Toch zat het mij niet helemaal lekker. Ik ging verder op zoek, voornamelijk naar universitaire studies. De tijd begon nu wel een beetje te dringen. De deadline van 1 mei kwam in zicht. Toen stuitte ik op de Universitaire Pabo. Ik dacht echt ‘huh bestaat dit’? Wat houdt dit in? Na een tijdje verdiepen en het bezoeken van een open dag wist ik het zeker. Dit wil ik doen. Ik wist dat het pittig ging worden, maar ik durfde de uitdaging wel aan. Deze opleiding sloot namelijk precies aan bij mijn uitspraak van vroeger én het was een universitaire opleiding. Perfect.

Ik begon aan mijn opleiding. Ik kende niemand. De eerste dag was op de VU. Megagroot. Waar moest ik in hemelsnaam heen. Gelukkig herkende ik iemand van de matchingdag. Bij de eerste werkgroep merkte ik meteen, dit is wel even anders dan de middelbare. Gelukkig hield de tutor er rekening mee dat het onze allereerste werkgroep was. Daarna naar het hoorcollege. ‘Wow dit is groot’, dacht ik. Een paar weken later was het al tentamenweek. Jeetje wat was dat veel leren. Het is even zoeken hoe je alle informatie moet verwerken, maar daar wen je snel aan.

De eerste dagen op de iPabo waren natuurlijk ook erg spannend, maar mijn klasgenoten kende ik inmiddels en  het is daar een stuk minder groot dan op de VU. Onze slb’er, Holger, heeft ons super goed geholpen met het opstarten van de opleiding op de pabo. Ik merkte dat de lessen op de pabo anders zijn dan op de VU, veel meer praktijkgericht.

Ik ging dit avontuur in met de gedachte: ‘als het niks is, gewoon stoppen’. Maar ik vond dit zeker wel wat. Daarom zit ik nu alweer in het tweede jaar van mijn opleiding en ik vind het nog steeds mega leuk. De combinatie van theorie en praktijk past perfect bij mij. Ik ben niet een persoon die alleen maar in de boeken wil zitten. Ik wil dingen doen. Op deze opleiding kan dat. De theorie meteen toepassen in de praktijk, in je stageklas. Zo leuk om te zien dat je kinderen zoveel kan leren en dat ze daar vaak ook zo dankbaar voor zijn.         

Ik ga hier voorlopig niet mee stoppen :)


Terug