Deze website maakt gebruikt van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Klik op "OK" om cookies te accepteren, of op "Weigeren" om de cookies te weigeren.
login
european commission
Pieter

Meester Pieter… dat klinkt best oké


Ik ben nooit echt bezig geweest met wat ik zou willen worden ‘als ik later groter ben’. Tuurlijk, ik had al mijn jongensdromen, van uitvinder tot tijdreiziger, maar nooit had ik gedacht dat ik op een basisschool terecht zou komen.

Dat is, tot ik in het derde jaar van mijn VWO-opleiding een ochtendje beroepsoriëntatie moest doen. Ik had geen flauw idee wat ik wilde en voor alle WO-opleidingen scoorde ik laag op de talloze zelf-tests die ik maken moest voor dat vak. Ik wist niet wat ik wilde, ik had namelijk geen zin in een stoffige 9 tot 5 kantoorbaan. Ik wilde iets met mensen en iets praktisch. Mijn decaan deelde me in om een ochtend mee te lopen bij een groep 5.

‘s Middags kwam ik thuis en was ik dolenthousiast. Ik vertelde iedereen die het maar horen wilde wat ik die dag had meegemaakt. Eén van de ervaringen die ik nooit meer zal vergeten had te maken met het kleine beetje sneeuw dat die dag gevallen was. De kinderen hielden een sneeuwballengevecht en ik kon het kind in mij niet bedwingen, ook ik deed mee.

Er werd geschreeuwd, gelachen en gegooid en iedereen had het naar zijn zin, tot één van de kinderen besloot te roepen ‘Allemaal op meester Pieter!’. Voordat de eerste sneeuwbal mij raakte dacht ik nog ‘Meester Pieter… dat klinkt best oké’.

Sinds ik na deze woensdagochtend drijfnat van het sneeuwballengevecht thuiskwam, liet het idee om leerkracht te worden mij toch niet los. Ik had eigenlijk één groot bezwaar: ik deed VWO en vond het zonde om die zes jaar ‘voor niks’ te hebben gewerkt. Uiteindelijk ontdekte ik via mijn school een variant op de pabo, de universitaire pabo. Deze opleiding combineert de theorie van pedagogische wetenschappen met de praktijk van de pabo en sluit geweldig aan bij mensen die net als ik van het VWO komen én graag voor de klas willen.

Mijn eerste paar weken op de universiteit en hogeschool waren wel even wennen, gelukkig kende ik al veel mensen van de introductieweek die de VU organiseert. Wat mij toch wel tegenviel was de studiedruk. Ik heb die van tevoren wel onderschat, maar ook dat went na de eerste periode steeds meer. Ik heb een leuke klik met de docenten en studenten op zowel de iPabo als de VU en ik kom nog steeds iedere dinsdag dolenthousiast thuis van stage, meestal gelukkig een stuk minder nat dan die ene woensdag


Terug